De vis

De vis Klik om te vergroten

 

 

 

 

 

 


Het Vernieuwd Gents Volkstoneel, in 2003 opgericht door Bob De Moor, wil het het volkstoneel nieuw leven inblazen: oubollig folkloretheater noch oppervlakkig entertainment, maar een levende theatervorm die satirisch slaat en met gulle lach zalft.
De Moor houdt woord.
Voor een uitverkochte Minard ging De vis in première en de voorstelling blijft moeiteloos recht.
De setting is een tearoom van dertien in een dozijn. Van ‘s morgens vroeg ontvangt Cindy (Heidi de Grauwe) er haar vaste klanten: de zeurderige stadswacht Anderlecht (De Moor), de geile meneer Willy (Daan Hugaert), een verzuurde ‘Madam’ (Mieke Bouve) en de hitsige Rico (Bert Verbeke).
De afwezigheid van ‘hun’ dakloze, een zonderling met een viskom die gewoonlijk aan de koffiebar ligt, brengt het gezelschap in beroering.
Heeft een van de klanten iets te maken met de onrustwekkende verdwijning?
Een stuk als De vis staat of valt met de kwaliteit van de tekst. En hoewel voorganger Uniroyal een stuk snediger aanvoelde, heeft Jo Van Damme opnieuw vakwerk geleverd.
Verhaaltechnisch ontwikkelt De vis zich met een flashback die eindigt vlak voor de ontknoping. Body van de tekst zijn de alledaagse, herkenbaar-volkse conversaties tussen de stamgasten.
De verwijzingen naar de actualiteit zullen hun houdbaarheid snel verliezen, maar dat geldt niet voor de bijtende satire die de aard van het - onverdragzame- beestje ontluistert.
Een ontluistering die zich door de vlotte identificatie overzet op het publiek. Ongetwijfelt zullen de racistische uitspraken van Madam door een deel van het publiek op goedkeuring worden onthaald.
Wat gebeurt er met die zwijgende instemming, wanneer zij wordt ontmaskerd als een hypocriete profiteur?
Dat de les in samenleven niet aanvoelt als een les, is de verdienste van de tekst maar ook van de acteurs, die zich met schwung van hun taak kwijten.
Naast de ouwe rotten in het vak passen ook de nieuwkomers perfect in het plaatje -  ook al omdat hun tongval neigt naar het hippe Dewaelegents, wat uitstekend past bij hun leeftijd.
Ook door het binnenhalen van vers bloed bewijst het VGV dat het de vinger aan de pols wil houden.
Volkstoneel ‘van alle tijden en leeftijden’?
De vis bewijst dat het kan.
(Evelyne Coussens in Zone 09/03)

Geschreven door admin op 26/10 om 13:44
Reageer op dit artikel

De vis

Het is warm in Gent, te warm. Tot overmaat van ramp is de stroom in de hele binnenstad uitgevallen. Dat moet aan die dekselse klimaatsverandering liggen, al valt niet uit te sluiten dat de vreemdelingen er ook iets mee te maken hebben.
In een anders ook al niet overdreven gezellige koffiebar raken de discussies oververhit. Er is sprake van een onrustbarende verdwijning en het ziet er naar uit dat één of meerdere van de vaste klanten hier meer van afweet.
Alleen een reconstructie van enige schokkende feiten kan opheldering brengen.

Naast gevestigde waarden als Daan Hugaert, Mieke Bouve en Bob De Moor stonden twee jonge Gentse acteurs mee op scène: Heidi De Grauwe en Bert Verbeke, die beiden reeds hun sporen verdienden in ‘Wittekerke’ en ‘Thuis’.
Het volkstoneel is immers van alle tijden én leeftijden.

Het VGV deed andermaal een beroep op Jo Van Damme die met zijn gevatte dialogen en verrassende plots het genre duidelijk nieuw leven inblaast. Ook ‘De Vlaamse reus’ (2004), ‘De truuken van de foor’ (2005), ‘De Jongens’ (2007), ‘De Ondernemers’ (2008) en ‘Uniroyal’ (2009) waren reeds van zijn hand.

‘De Vis’ ging in juli 2010 in première op de Gentse Feesten en reisde daarna door Vlaanderen langs de culturele centra.
Een goede 20.000 toeschouwers hebben deze voorstelling gezien!

Tekst: Jo Van Damme
Regie: Walter Janssens
Spel: Mieke Bouve, Heidi De Grauwe, Bob De Moor, Daan Hugaert en Bert Verbeke

Geschreven door admin op 24/03 om 19:44
Reageer op dit artikel