Vergeet het!

Vergeet het! Klik om te vergroten

Didier Aspeslagh, oud ambtenaar van het Ministerie van Binnenlandse zaken, wordt een dagje ouder en er lijkt wat ruis op zijn gedachten te zitten.
Zijn naaste omgeving vindt in elk geval dat hij aan begeleid wonen toe is. Ze maken zich niet alleen zorgen over Didiers helderheid van geest,
maar ook over zijn steeds levendiger wordende fantasie en zijn recent ontloken religiositeit. Ook wel een beetje over zijn kunstverzameling
waar ze tot voor kort geen vermoeden van hadden.
Een evenwichtsoefening op de grens tussen strategisch geheugenverlies en de eerste tekenen van dementie.


Tekst:  Jo Van Damme
Regie: Walter Janssens
Spel:  Dirk Buyse, Bob De Moor, Tania Van der Sande en Tanya Zabarylo
Muzikant: Kaspar Schellingerhout

Laatste voorstelling op zondag 13 december 2015.
Niet meer op het repertoire.

Geschreven door admin op 01/11 om 14:41
Reageer op dit artikel

Vergeet het!

Vergeet het! Klik om te vergroten

Vergeet Het! is een heerlijke tragikomedie over dementeren, gerateerde artiesten, hebzuchtige familieleden en het eeuwige liefdesspel. Jo Van Damme schreef een pareltje waarin vaak spetterend wordt geacteerd. Actrice Tania Van der Sande schittert als Katrien. En voor een actrice uit de Kempen spreekt Tania Van der Sanden meer dan goed Gents.
We kijken naar een doek dat iets van Matisse moet voorstellen. Even later zitten we met Charles Trenets Boum helemaal in de Franse sfeer. Van een decor is amper sprake, alles komt van de dialogen, de acteurs, belichting en muziek. Didier Aspeslagh, ambtenaar met rust, zit in een rolstoel en heeft gaten in zijn geheugen. Zijn vinnige thuishulp Esmeralda verzorgt hem liefdevol, maar laat niet met haar sollen.

Tanya Zabarylo vult die rol met pit in. Even later duiken Katrien en Thomas op, vrienden die in geen twintig jaar meer zijn langsgekomen. Waarom staan ze daar plots? Omdat Ivo, de boezemvriend van Didier, die dag begraven is. En er nog schilderijen van hem bij Didier zouden staan. Stukje na stukje schuift de puzzel in elkaar. Maar je weet niet altijd wanneer Didier echt dementeert, of wanneer hij met ieders voeten speelt.

In deze voorstelling zit ongeveer alles juist. Ze drijft op dia­lo­gen die soepel heen en weer schieten, met goed gedoseerde en getimede grappen. Dat Tania Van der Sanden erin slaagt zo goed Gents te spreken, is een krachttoer. Haar timing en mimiek zijn geld waard. Iedereen acteert trouwens goed, soms vliegen de vonken eraf.

Dirk Buysse typeert de uit de dood opgestane Ivo prachtig. Bob De Moor zet zijn sluwe en tegelijk meelijwekkende Didier gevat neer. Kasper Schellingerhout creëert met stem, gitaar en effecten de juiste sfeer. Schrijver Jo Van Damme laat ook ontroering toe en strooit zelfs enige druppels sentiment in het rond. Knap.
Karel Van Keymeulen (De Gentenaar-Het Nieuwsblad)

Geschreven door admin op 01/08 om 18:36
Reageer op dit artikel